Uitgave van het 1e boek.

Uit liefde en respect voor allen die mij op mijn levenspad hebben begeleid ben ik vereerd het boek te vernoemen naar mijn gids Manuel. Het boek draagt dan ook vol trots de titel: "Ik kom uit Manuel".
Met zorg voor mijn geestelijk welzijn, mocht ik vele wijze raadgevers ontmoeten en lessen ontvangen uit de spirituele wereld. Ik ben dankbaar dat men mij ondanks een zwaar persoonlijk leven, mij altijd hebben doen realiseren dat ik nooit alleen voor mijn opgave`s stond. De opgaven op een ieders pad zijn onderdeel van den Mensch zijn eigen puzzel. Laat uw onbewuste kennis bewust worden door deze bespiegeling.

Ik hoop dat door dit boek te lezen, de lezer meer inzicht zal krijgen in een wereld van gidsen, engelen en begeleiders die naast ons staan en een niet aflatende liefde koesteren voor hun protégées. Tijdens mijn eigen leerproces mocht ik de gulle gave`s uit het licht doorgeven aan de mensen die op mijn pad kwamen, zodat deze ook weer vol goede moed de moeilijke opdrachten in hun leven aankonden. Weet dat u nooit alleen bent en de hoogste vorm van liefde zult ontvangen, als u de gidsen en engelen toelaat in uw leven..

Uit de schat van ervaringen die ik mocht ontvangen via de gidsen geef ik nu een voorbeeld uit het boek dat ik geschreven heb.

De titel van dit hoofdstuk is genoemd: Zomerland.

Mijn mooiste uittreding tot nu toe, is de uittreding naar Zomerland geweest. Ook heb ik deze het helderst meegemaakt en het beste onthouden. Toen ik 29 was, werd ik in een nacht liefdevol wakker gemaakt door de stem van mijn overgegane Oma. Ze vroeg of ik met haar mee wilde gaan. Gelijk overspoelde mij een enorme liefde, alsof een warme deken zich over mijn uitspreidde en na deze energie ervaring, zei ik: Ja, graag Oma. Hierna hoorde ik de stem van mijn geliefde gids. Hij vroeg mij of ik mee wilde reizen naar Zomerland. Ik wist met deze uitspraak nog niet waar hij mij naar toe wilde nemen, dus vroeg ik hem; Waar ligt dit? Hij begon te schaterlachen en zei; Het gebied waar de zielen na hun leven naar toe gaan. Jij bent hier bekend hoor! Ik zei: Ja graag! Voor ik kon knipperen met mijn ogen, zag ik mijzelf uit mijn lichaam glijden. Opnieuw zag mijzelf op het bed liggen en zag mijn inmiddels bekende zilveren koord. Hij kwam uit mijn buik, net boven mijn navel en schitterde als een sterretjesregen. Het zilveren koord was op dezelfde plek verbonden aan mijn etherisch lichaam. Oma mocht mij ook op deze reis begeleiden en ik vond het heerlijk om haar naast mij te mogen zien. Hierna ging het heel snel. Ik zoefde zo snel, dat het begon te suizen en waaien waardoor ik mij even niet kon oriënteren waar ik was, maar ik zag mijn vriend voor mij uit snellen, dus vertrouwde ik erop dat het goed ging. We remden wat af en ik was nu boven een plek waar het een drukte van belang was. We landen(ik kan er geen ander woord voor vinden)en we zagen gelijktijdig een vrouw aankomen, die omringd werd door puur licht. Dit licht bleken lichtwezens te zijn.

Je zou het engelen of gidsen kunnen noemen, maar deze lichtende figuren hadden een speciaal doel, namelijk het ophalen van de zojuist gestorvenen. De net aangekomen vrouw keek verbaasd om zich heen en ook naar zichzelf. Ze strekte haar handen uit en vond haar transparant uitstralende armen heel bijzonder. Mijn gids zei: Zullen we haar volgen? Dan kun je gelijk zien hoe het hier in z`n werk gaat. Natuurlijk zei ik ja en het volgende gebeurde er: De dame mocht een brug over lopen en vond daar aan de andere kant van de brug haar moeder, twee broers en wat andere verwanten, die haar voor waren gegaan.

Het werd een heel emotioneel weerzien, waarin gehuild werd van vreugde. Ik zag hun aura`s in grote verscheidenheid kleuren, al was het bij de vrouw het makkelijkst waar te nemen. Na een periode van knuffelen en bijpraten, werd de vrouw gevraagd mee te gaan. Ze wilde eigenlijk bij haar moeder blijven, maar ook de moeder zei: Kindje ga maar mee. Het was schattig om te zien, vooral omdat het kindje zelf dik in de zeventig was. De vrouw en haar gids wandelde hierna door een stukje natuur, wat ik niet eerder had opgemerkt en kwam terug naar de plek, waar ze eerder was aangekomen. Ik merkte nu een gebouw op, wat later bleek zowel ziekenhuis te zijn, als wel vergader en filmruimte. We liepen achter de vrouw en de lichtwezens aan en kwamen in een vergader/filmruimte. Allereerst werd de vrouw geconfronteerd met haar leven wat ze net verlaten had. Het begon bij de conceptie en het weten met welk doel ze dit leven en deze ouders had gekozen. Ze keek naar haar gids en zei: Ik heb niet alles goed herinnerd hè? Toen zagen we op het scherm haar levensloop. Eerlijk gezegd ging dit razend snel.

Wel werd er stil gestaan bij keuze`s, goede en slechte keuze`s en daden. Wat ik mij herinner was de vraag van haar gids; Van wie heb jij gehouden en wie hield er van jou? Hierop verschenen veel beelden en de vrouw huilde opnieuw. Ineens ging in het scherm een wolkendek open en zag ze haar achtergebleven familie leden rouwen rond haar kist. Ze zag haar eigen begrafenis en moest nu heel bewust afscheid nemen van haar leven op aarde. Ze was zowel hier als op aarde tijdens dit gebeuren, alsof ze opgesplitst was. Het deel wat op haar begrafenis aanwezig was, knuffelde en troostte haar man en kinderen en ze vond het maar moeilijk om hun los te laten. Ook vond ze het jammer dat niemand haar opmerkte. Ze had zo graag aan haar familie willen laten weten dat er meer was na de dood. Het wolkendek sloot zich en nu was ze weer volledig in de filmzaal.

Na dit emotionele afscheid, gaf men haar iets te drinken van puur licht. Hierdoor kwam de vrouw ietwat tot bedaren en men vroeg opnieuw of ze mee wilde lopen. Hierna kwam ze in een zaal waar mensen onder lichtdekens lagen. De lichtdekens waren lichtgevend groen. Ouderwets geklede zusters bekommerden zich om deze mensen, die daar schijnbaar lagen te slapen. De vrouw stapte in een door een zuster aangewezen bed en men praatte nog wat na. Toen de lichtdeken over haar heen geslagen werd, zakte ze vrijwel direct in slaap. Ik vroeg aan mijn gids: Wat komt hierna? Voorts nam hij mij mee naar een andere zaal waar op dat moment iemand ontwaakte. Er liepen zusters af en aan en men hielp een man op de been. De man zei dat hij heerlijk had geslapen en dat hij zich heel verkwikt en fijn voelde nu. Opnieuw vroeg ik mijn gids: Hoe komt dit? Hij vertelde mij dat het rusten hielp, om te herstellen van opgedaan trauma en leed in het voorbije leven. Ook zei hij, dat hun lichtlichaam en geest zich nu dusdanig hersteld had, dat het niet langer meer ziekte /verlies van ledenmaten of andere kwetsuren bevatte. Hierna werd de man uitgenodigd om anderen te gaan helpen. Het laatste wat ik van deze man zag, was dat hij het prachtige uitgestrekte grasveld op liep. Mijn gids gunde mij hierna nog een blik, waar mensen verbleven in het donker.

Deze mensen zagen echter hun lichtgids en elkaar niet. Op het moment dat wij daar aankwamen zag ik dat iemand iets lichter werd van structuur en gelijk bleek hij het lichtwezen naast zich ook te zien. Hij vroeg aan de lichtgids waar hij was waarbij de lichtgids zijn energie op hem richtte, zodat de persoon nog lichter werd van structuur en zich bewust werd van zijn voorbije leven. Na een kort gesprek vroeg de lichtgids aan hem: Heb je berouw van deze daden?, zei de man en hierop verscheen er een beker met dezelfde lichtvloeistof wat ik eerder bij de vrouw mocht zien. Wij draaiden ons nu om en mijn gids nam mij hierna opnieuw mee naar het grasveld en zei: Kijk!

Ik zag de prachtigste bloemen en het gras was onwerkelijk groen. Ineens hoorde ik gelach van kinderen. Ze waren aan het spelen op het grasveld en hadden veel plezier. Mijn gids vertelde mij dat juist de kinderen bij deze liefdevolle lichtwezens, heel goed verzorgd werden. De kinderen mochten op deze plek hun kindertijd uitspelen zei hij, net zolang tot ze volledig hersteld waren van hun voorbije aardse leven. Hier zag ik een kind ineens een aantal jaren ouder worden en het begaf zich direct daarna naar een lichtwezen, om te vertellen dat ze nu wel een taak wilde. Ze liepen al pratend van ons weg en mijn gids nam mij nu mee naar een plek waar zielen voorbereid werden om terug te keren naar aarde. Ik zag mensen gesprekken voeren met hogere gidsen, waarmee de opdrachten werden besproken, die de desbetreffende zou aangaan op aarde en gelijk ook hun levensdoel te horen kregen. Ik zag deze mensen eerst heel transparant en wist hierdoor dat men heel bewust waren van hun doelen die ze op aarde zouden willen bereiken en uitwerken. Hierna ging de desbetreffende een poort door, waardoor men zijn/haar bewustzijn op een lager niveau kwam te staan, ter voorbereiding van het opnieuw geboren worden in de stof.

Ook zag ik een ziel die langs de poort werd geleid, zodat deze met vol bewustzijn zou incarneren. Manuel vertelde mij dat deze persoon een geestelijk leider zou worden en daarom zijn bewustzijn mocht behouden zodat hij al op vroege leeftijd ver voorbij zijn leeftijdsgenoten zou zijn qua intelligentie en invoelend vermogen. Samen met deze persoon ging er vier andere zeer hoge begeleiders mee, om deze ziel bij te staan bij zijn taak op aarde. Op deze plek nam ik afscheid van mijn Oma. Wij omarmden elkaar innig en Oma zei; Aanvaard jou taak om dit door te geven aan de mensen, zodat ze weten, dat er meer is na het leven op aarde. En vertel dit vooral aan de moeders die hun jonge kindjes hebben verloren. Hierna liep ze weg over het grote grasveld, draaide zich verderop nog even om en daar zwaaide ze nog even naar mij.

Toen waren Manuel en ik weer alleen. We zweefden ineens weer en al snel waren wij van deze plek vandaan. Opeens ging het allemaal iets langzamer. Ik bevond mij nu in een atmosfeer van sterren en blauw schijnsel. Ik werd mij bewust dat mijn lichaam aan voelde als een gaasje en ik zag en voelde miljoenen energiedeeltjes door mijn lichaam gaan. Het was een prachtig schouwspel waarbij ik geen woorden kan vinden om te beschrijven wat ik mocht ervaren. Ik werd gevuld door zo een liefdesstroom dat ik zeker drie maanden hierna nog het effect van deze doorstroming zou voelen. Hierna viel ik met een plons terug in mijn bed, volledig nagloeiend van de dosis liefde en kennis die ik had opgedaan.

Tot zover het tipje van de sluier over de inhoud van mijn boek. Deze is nu verkrijgbaar en ook te bestellen via deze site. Gelieve daarvoor het bestelformulier (geheel invullen) te gebruiken.

  

Betalingsgegevens voor de bestelling van het boek" Ik kom uit Manuel" : Rabobank 14.80.10.822. te Assendelft.

Dit t.n.v. A.E. Visser, € 22.80, incl. verzendkosten eventueel persoonlijk gesigneerd. Dit graag van te voren kenbaar maken.